ഇന്നലെ ഞാന് ആരായിരുന്നു
എന്ന് ഞാന് മറന്നുപോയി
ഇന്ന് ഞാന് ആരാണെന്ന് ചിന്തിച്ചപ്പോഴേക്കും
നാളെയായി
ഇന്നലെ ഞാന് ആരായിരുന്നു
എന്ന് ഞാന് മറന്നുപോയി
ഇന്ന് ഞാന് ആരാണെന്ന് ചിന്തിച്ചപ്പോഴേക്കും
നാളെയായി
07:50
ഏഴേമുക്കാലിന്റെ ലോക്കലിനു വേണ്ടി വീട്ടീന്നെറങ്ങിയപ്പഴത്തെ ടൈമാണ് (എങ്ങനണ്ട് ?). ഇന്സൈഡൊക്കെ സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് ഓടുന്ന വഴിക്ക് ചെയ്തു (നമുക്ക് ലുക്സ് വേണ്ടേ ?), പക്ഷെ കീര്ത്തി എന്നെ കാത്തുനിക്കാതെ പോയി (ആയിട്ടില്ല, ഇതല്ല മ്മടെ നായിക, ഇത് കീര്ത്തി ബസ്.
യാത്ര ക്യാന്സല് ചെയ്തു ഞാന് തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്കു നടന്നു.
“അല്ലാ, എവിടുന്നാപ്പ ഇത്ര രാവിലെ ?”
ആ പസ്റ്റ്! ബസ്സ് പോയി നിക്കുന്നവനോട് ചോദിക്കാന് പറ്റിയ ചോദ്യം. കീര്ത്തി പോയ വിഷമം ഞാന് അവിടെ തീര്ത്തു .
“രാത്രി കാക്കാന് പോയി വര്യാ, കൊറച്ച് ലേറ്റ് ആയി “. പിന്നെ ചോദ്യങ്ങളുണ്ടായില്ല.
എന്നെങ്കിലും ഒരു കഥയാവും എന്ന് കരുതി കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു കടലാസുകഷണം എന്നുമാ മേശപ്പുറത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു.അതിപ്പോള് ചിരിക്കുന്നുണ്ടാവും, ഇന്ന് താനൊരു കഥയായി മാറും എന്നറിഞ്ഞിട്ട്. മുഴുമിപ്പിക്കാതെ വെച്ച ഒരു കഥയുണ്ട് ഇപ്പോഴതില്. ഒരേയൊരു വരി, അതിലുടക്കിയാണ് ഇന്നലെ രാത്രി ആ കഥ മുഴുമിപ്പിക്കാനാവാതെ മടക്കിവെച്ചത്. അതിനപ്പുറം കഥയാണ്, പക്ഷെ ആ വരി എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും മുന്നില് തെളിഞ്ഞില്ല
ഇനിയും പുലര്ന്നിട്ടില്ലാത്ത ആ രാത്രിയില്, മുറിയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോള് അയാള് തിടുക്കപെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ വരി കൂടി പെട്ടന്ന് എഴുതിച്ചേര്ക്കാന് അയാളുടെ വിരലുകള് വിറച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
കണ്ണ് : എന്റെ രണ്ടു കണ്ണുകളിലും മുറിവുണ്ട്, അവ ഉണങ്ങാറില്ല
തലച്ചോര് : കണ്ടിട്ടില്ല , ഉണ്ടെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു
വായ,ചെവി : എപ്പോഴും ഉത്തരങ്ങളുണ്ട് , പക്ഷെ കേള്ക്കുന്ന
ചോദ്യങ്ങളുടെതാവില്ല എന്നുമാത്രം.
ചോര : ആത്മാവിനെക്കാള് തണുത്തിട്ടാണ്, പുറത്തേക്കൊഴുകുമ്പോള് മാത്രമാണ് അത് ചൂടാവുന്നതും ,ചുവപ്പാവുന്നതും , ചോരയാവുന്നതും.
ഞാനറിയാതെയാണ് ഞാനുണ്ടായത് ,
ആ എന്നെ, ഞാന് അറിയാതെയും പോയി.
അതെ സല്സമുക്ക് . കാലടി കണ്ടനകം റോഡില് കാടുമൂടികിടക്കുന്ന പഴയ കല്ലുവെട്ടുംമടയുടെ അടുത്തുള്ള ആ വളവിനു കുറച്ചുകാലംമുന്നെ വരെ പേരൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഓരോ സ്ഥലത്തിനും ആ പേരുവരുന്നത് ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പ്രത്യേകതകള് കൊണ്ടാണല്ലോ? പക്ഷെ , ഇവിടെ സംഭവിച്ചത് വേറെ ചിലതാണ് .
കഞ്ചന് കുട്ടനാണു അതിന്റെ ആദ്യത്തെ ഇര.അന്ന് കണ്ടനകം ബീവറെജില് നിന്നും രണ്ടു കുപ്പി സല്സ വാങ്ങി വരുന്ന വഴി, കഞ്ചന്റെ സൈക്കിള് ആ വളവില് വെച്ച് മറിഞ്ഞു, സല്സ പൊട്ടി. അന്ന് കാലടിയില് കഞ്ചനു കിട്ടിയത് സല്സ കാത്തിരുന്ന സില്ബന്തികളുടെ സ്വീകരണമായിരുന്നു. കുപ്പി പൊട്ടിക്കാനിരുന്നവര് കഞ്ചനെ പൊട്ടിച്ചു. പക്ഷെ കുറ്റം കഞ്ചന്റെയായിരുന്നില്ല, അതിനുശേഷവും അവിടെ വെച്ച് സല്സകുപ്പികള് ഒന്നൊന്നായി പൊട്ടാന് തുടങ്ങി. കാറില് വന്നാലും, നടന്നു വന്നാലും, ഓട്ടോല് വന്നാലും, ഇനി ഓടിവന്നാലും രക്ഷയില്ല, അവിടെയെത്തിയാല് സല്സകുപ്പി പൊട്ടി സല്സ സല്സടെ പാട്ടിനു പോയിരിക്കും. അതില്പിന്നെ കണ്ടനകം ബീവറെജില് നിന്നും സല്സവാങ്ങി, ആ സല്സയോടുകൂടി കാലടി സെന്റെറില് എത്തിയിട്ടില്ല.
ഞാന് പറഞ്ഞതെല്ലാം നുണകളായിരുന്നു ,
പക്ഷെ ആ നുണകളിലൂടെ ഞാന് പറഞ്ഞത് സത്യങ്ങള് മാത്രമായിരുന്നു
എന്റെ വിയര്പ്പിന് ശവത്തിന്റെ മണമാണ്,
എന്റെ ചോരയ്ക്ക് ആത്മാവിനെക്കാള് തണുപ്പുമാണ്,
എന്നിട്ടും ഞാന് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു!!!
എന്റെ നിഴലിനെ കാണാനില്ല!
ഞാന് കാത്തുനിന്നു.പിന്നെ തിരിഞ്ഞുനടന്നു.
എവിടെയെങ്കിലും വഴിയറിയാതെ അവള് എന്നെ കാത്തു നില്ക്കുന്നുണ്ടാവും.
എന്റെ തെറ്റാണ്, ഇടയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കേണ്ടതായിരുന്നു അവളിലേക്ക്.
ഞാന് മരിച്ചു.
ആരും കരഞ്ഞില്ല.
വാഴയിലയ്ക്ക് ആളു പോയെങ്കിലും, എന്റെ നീളമുള്ള വാഴയില കിട്ടിയില്ല.
പിന്നെ കുറേപേര്ക്ക് വേണ്ടത് ഒരു മാവായായിരുന്നു,എനിക്ക് ചിതയൊരുക്കാന്. അക്കൂട്ടര് പറമ്പിലേക്കിറങ്ങിനോക്കി,മാവും കണ്ടില്ല.
പക്ഷെ, ഇന്നലെ ‘ജീവനോടെയുള്ള ഞാന്’എഴുതിയ ഒരു കുറിപ്പുകണ്ടു.
“നാളെ… ഞാന് മരിക്കും….
തെക്കേമുറിയിലെ താക്കോലുകളഞ്ഞുപോയ അലമാറ കുത്തിത്തുറക്കണം.അതില് നിറയെ ഞാനെഴുതി മുഴുമിപ്പിക്കാതെവെച്ച കഥകളാണ്.ആ കടലാസുകെട്ടുകള് പുറത്തെടുത്ത് അതുകൊണ്ടെനിക്കൊരു ചിതയൊരുക്കണം.ഞാന് എരിഞ്ഞടങ്ങേണ്ടത് ആ തീയിലാവണം.”
എന്റെയുള്ളില് ഉത്തരങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു,
പക്ഷെ എനിക്കു നേരിടാന് ചോദ്യങ്ങളുണ്ടായിരുന്നില്ല
എന്റെ ഭ്രാന്തിന്റെ ഉദ്ഭവം നീ മൂലമായിരുന്നു
എന്നെ ചങ്ങലയ്ക്കിട്ടതും നീ തന്നെയായിരുന്നു
ഇനി നീയൊരു ചിരിയായി മാറിയിരുന്നെങ്കില്,
ഈ നിമിഷം വരെയുള്ള നീയെന്ന ദുഃഖത്തെയും ഞാന് പ്രണയിച്ചിരുന്നേനെ…..
ആ സ്വപ്നം കാണാന് വേണ്ടിയാണ് ഞാനിന്നുറങ്ങിയത്,
പക്ഷെ അതെ സ്വപ്നം കണ്ടുതന്നെയാണ് ഞാന് ഞെട്ടിയുണര്ന്നത്
ആ കാലൊച്ചകേട്ടാണ് ഞാന് മയങ്ങിയത് . സത്യം.
അയാള് വരുന്നുണ്ടെന്നറിഞ്ഞ് ഞാന് കണ്ണടയ്ക്കുകയായിരുന്നു അങ്ങനെ ഒരു ഭാഗ്യമുണ്ടെനിക്ക്,അരികില് ഇരുട്ടുനിറഞ്ഞാല് ഒന്നു കണ്ണടച്ചാല് മാത്രം മതി എനിക്കുറങ്ങാന്.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആ കാലൊച്ചകള് എനിക്കരികിലെത്തും മുന്പേ ഞാന് ഉറങ്ങികഴിഞ്ഞിരുന്നു.
“വിഡ്ഡിയാണ് നീ ,എന്നെ , ഈ കാലനുവേണ്ടി എന്നെന്നേക്കുമായി ഉറങ്ങാന് മാത്രം വിധി നിന്നോട് കരുണ കാട്ടിയിട്ടില്ല”.