ഒരു ബിസിനസ്സുകാരൻ സക്സസ്ഫുൾ ആവണമെങ്കിൽ ആദ്യം വേണ്ടത് ദീർഘവീക്ഷണമാണ്. പക്ഷേ കുറ്റിപ്പുറം ടൗണിൽ ടെക്സ്റ്റൈൽസ് തുടങ്ങി കാശു പോയ പുരുഷേട്ടന് അതില്ല എന്ന് ഞങ്ങളാരും പറയില്ല. ഇൻഫാക്ട്, പുരുഷേട്ടന് രക്തത്തിൽ കൊളസ്ട്രോളിനേക്കാളും, മൂത്രത്തിൽ പഞ്ചസാരയേക്കാളും ഉണ്ടായിരുന്നത് ദീർഘവീക്ഷണമായിരുന്നു.
നൈജീരിയയിലെ വാരിയിലെ ഒരു ഓയിൽ റിഗ്ഗിലെ സ്റ്റോർ കീപ്പറായിരുന്നു പുരുഷേട്ടൻ. വാരിയിൽ നിന്ന് വാരിക്കൊണ്ടു വന്ന കാശുകൊണ്ട് പുരുഷേട്ടൻ കുറ്റിപ്പുറം ടൗണിൽ ഒരു ടെക്സ്റ്റൈൽസ് തുറക്കാനുള്ള നടപടികൾ ആരംഭിച്ചു. അമ്മയുടെ പേരായ കാർത്യായിനിയിലെ ‘കാ’ യും, അച്ഛന്റെ പേരായ തിലകന്റെ ‘തി’ യും വെച്ച്, ‘കാതി സിൽക്സ്’. കൊള്ളാം, കേൾക്കുമ്പോൾ ചെറിയൊരു ഖാദി ടച്ചും ഉണ്ട്.
അടിമുടി ദീർഘവീക്ഷണം ആയതുകൊണ്ട് പുരുഷേട്ടൻ നേരിട്ട് തന്നെയായിരുന്നു സ്ഥാപനത്തിലേക്കുള്ള ഓരോ സ്റ്റാഫിനേയും തിരഞ്ഞെടുത്തത്. കൂട്ടത്തിൽ പുരുഷേട്ടന്റെ പ്രതീക്ഷകളെ കവച്ചുവെച്ചത് മാനേജരായിട്ട് അപ്പോയന്റ് ചെയ്ത സന്തോഷ് കുമാറായിരുന്നു. ഉദ്ഘാടനത്തിന് മുൻപുള്ള പർച്ചേസിങ്ങും, ഷോപ്പ് ഒരുക്കലും, മാർക്കറ്റിങ്ങുമൊക്കെ കക്ഷി ലോകേഷിന്റെ പടത്തിലെ അനിരുദ്ധ് രവിചന്ദ്രനെ പോലെ കത്തിച്ചു.
സന്തോഷ് കുമാറിനെ, ‘എന്റെ സൗഭാഗ്യ താരോദയം’ എന്നാണ് പുരുഷേട്ടൻ വിശേഷിപ്പിച്ചത്.
ഇന്നത്തെ കാലത്ത് അപ്പ കച്ചവടം മുതൽ ആപ്പിൾ ഫോൺ വില്പനയ്ക്ക് വരെ വ്യത്യസ്ഥതയുള്ള പരസ്യങ്ങളില്ലാതെ പറ്റില്ലല്ലോ. പക്ഷേ കിണ്ണനൊരു പ്രീ ലോഞ്ച് പരസ്യത്തിന് പുരുഷേട്ടൻ പി.ആർ ഏജൻസിയുടെയോ പരസ്യ കമ്പനികളുടെയോ ഒന്നും പിറകെ പോയില്ല. ബുദ്ധി സ്വന്തം കയ്യിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ടെക്സ്റ്റൈൽസ് തുടങ്ങാൻ വാടകയ്ക്ക് എടുത്ത ടൗണിലെ കണ്ണായ സ്ഥലത്തെ ബിൽഡിങ്ങിന് മുകളിൽ ഒരു ഫ്ലെക്സ് അങ്ങോട്ട് വെച്ചു,
“ഇവിടെ ബ്ലോക്കുണ്ടാവും.”
തന്റെ കട തുറന്നാൽ കസ്റ്റമേഴ്സിന്റെ തിരക്കുകാരണം അവിടെ റോഡ് ബ്ലോക്കാവുമെന്ന് പുരുഷേട്ടന് ഉറപ്പായിരുന്നു. എന്താ? വെറും ദീർഘവീക്ഷണം.
കട തുറന്നു, ആരും വന്നില്ല. കട പൂട്ടി. നഷ്ടം ഇരുപത്തിനാല് ലക്ഷം.
ബ്ലോക്കുണ്ടായത് പുരുഷേട്ടനായിരുന്നു, രണ്ടെണ്ണം!
അതാണ് ദീർഘവീക്ഷണം!
രണ്ടര മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം മനസ്സൊന്നു തണുപ്പിക്കാൻ സന്തോഷ് കുമാർ, സയൻസ് മാഷ് കൂടിയായ തന്റെ ഒരു കൂട്ടുകാരൻ സിദ്ധിക്ക് ഒപ്പം ലഡാക്ക് ട്രിപ്പ് പോയി.
ശാസ്ത്രീയമായി മണ്ടത്തരങ്ങൾ ചെയ്യാൻ സിദ്ധി കിട്ടിയിട്ടുള്ള ഒരാളായിരുന്നു സിദ്ധി മാഷ്. അങ്ങനൊരു ഐറ്റം കാരണം സയൻസ് മാഷും എക്സ് ടെക്സ്റ്റൈൽ മാനേജരും നട്ടുച്ചയ്ക്ക് തുർതുക് എന്ന് പേരുള്ള ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ദിക്കറിയാതെ പെട്ടുപോയി. ഫോണിൽ ആണെങ്കിൽ റേഞ്ചും ഇല്ല, വഴി ചോദിക്കാൻ ആണെങ്കിൽ ഒരു മനുഷ്യാത്മാവോ പ്രേതാത്മാവോ ഇല്ല. അപ്പോഴാണ് ഒരാൾ ദൈവദൂതനെ പോലെ ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് കവറും തൂക്കി മുന്നിലുള്ള ഇടവഴിയിൽ നിന്ന് ഇവർ നടക്കുന്ന റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങി മുന്നോട്ട് നടക്കുന്നത് കാണുന്നത്. ഇതിനിടയ്ക്ക് സന്തോഷ് കുമാർ ആ കവറിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നത് വായിച്ചു, ‘കാതി സിൽക്സ് കുറ്റിപ്പുറം!’
മലയാളി!!
“ചേട്ടാ…”
അയാള് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല.
അത് കണ്ടപ്പോൾ സിദ്ധി മാഷിനോട് സന്തോഷ് കുമാർ തന്റെ സംശയം പങ്കുവച്ചു,
“നമ്മുടെ ടെക്സ്റ്റൈൽസിന്റെ കവറൊക്കെ ഉണ്ടല്ലോ, മലയാളി അല്ലേ?”
“ചിലപ്പോ വഴിന്ന് കിട്ടിയ മലയാളം കവറുമായി നടക്കുന്ന ലഡാക്കുകാരൻ ആയിരിക്കും”.
സന്തോഷ് കുമാർ ഒന്നുകൂടെ വിളിച്ചു നോക്കി,
“ചേട്ടാ….”
രണ്ടാമത്തെ വിളി കേട്ടതും അയാള് നടത്തം ഇച്ചിരി സ്പീഡിലാക്കിയോ എന്നൊരു സംശയം.
സംശയം ശരിയായിരുന്നു… മൂന്നാമത് ഒരുതവണ കൂടി വിളിച്ചപ്പോൾ ചേട്ടന്റെ സ്പീഡ് പിന്നെയും കൂടി.
“മാഷെ… മലയാളി ആണെടാ!”
മാഷും മാനേജരും അയാളുടെ പിറകെ വേഗത്തിൽ ചെന്നു. എത്ര വിളിച്ചിട്ടും അയാൾ നിൽക്കുന്നില്ല, ജെയിംസ് ബോണ്ട് സിനിമകളിൽ വില്ലന്മാർ ബോണ്ടിന്റെ പിന്നാലെ ഓടുന്നത് പോലെയായി ലാസ്റ്റ്. ഗ്രാമത്തിലെ ഇടവഴികളിൽ കൂടെയും ബിൽഡിംഗിന്റെ ഇടയിൽ കൂടെയുമൊക്കെ ഒരു ചെയ്സ്.
അയാൾക്ക് പിടിതരാൻ ഉദ്ദേശ്യമില്ലെന്ന് വ്യക്തമായതോടെ സിദ്ധി മാഷ് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു,
“ചേട്ടാ…. സഹായം ഒന്നും വേണ്ട, വഴി ചോദിക്കാനാണ്.”
അത് പറഞ്ഞതും ചെങ്ങായി ഒറ്റ നിൽപ്പ്. തിരിഞ്ഞിട്ടൊരു ചോദ്യം,
“മക്കൾക്ക് എങ്ങോട്ടാ പോവേണ്ടത്?”
സ്പോട്ട് ട്രാൻസിഷൻ! സിദ്ധി മാഷും സന്തോഷ് കുമാറും കിതച്ചുകൊണ്ട് നിന്ന് പരസ്പരം നോക്കി.
മിടുക്കനാ… ചിലപ്പോ മിടുക്കന്മാരായ ചില മലയാളികളു പറ്റിച്ചതിന്റെ അനുഭവസ്ഥനാവാനും മതി.
പോവേണ്ട ഇടം പറഞ്ഞുകൊടുത്തപ്പോൾ വ്യക്തവും സ്പഷ്ടവുമായി അയാള് വഴി പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. സന്തോഷ് കുമാർ പോവാൻ നേരം അയാളോട് ചോദിച്ചു,
“ചേട്ടൻ കുറ്റിപ്പുറത്ത് എവിടെയാ?”
കൂടുതൽ ലോഗ്യം ഒന്നും കൂടേണ്ട എന്ന അർത്ഥത്തിൽ അയാള് മിണ്ടരുത് എന്ന് ഒരാംഗ്യം. ഇവിടെ വന്ന ഏതോ മലയാളികളു മൂപ്പരുടെ അണ്ടർവയറും അടപ്രഥമനും വരെ അടിച്ചോണ്ട് പോയിട്ടുണ്ട് എന്ന് വ്യക്തം.
“ഒന്നുമല്ല ചേട്ടാ… ഞാൻ ഈ സ്ഥാപനത്തിന്റെ മാർക്കറ്റിംഗ് മാനേജർ ആയിരുന്നു” കവർ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊണ്ട് സന്തോഷ് കുമാർ പറഞ്ഞു.
“ഏതിന്റെ, ഈ കത്തി സിൽക്സിന്റെയോ?”
അത് കേട്ട് സന്തോഷ് കുമാറിന്റെ കൺപീലികൾ പോലും രണ്ട് നിമിഷം അനങ്ങാതെ നിന്നു.
നൈജീരിയൻ സ്റ്റാൻഡേർഡ് ടൈം പത്തര മണി. ഹോം സ്റ്റേയിലെത്തി ഫോണിൽ റേഞ്ച് വന്ന ഉടനെ സന്തോഷ് കുമാർ പുരുഷേട്ടനെ വിളിച്ചു.
“മുതലാളി…. മുതലാളിയുടെ ടെക്സ്റ്റൈൽസ് പൊട്ടിപ്പോവാനുള്ള കാരണം ഞാൻ കണ്ടുപിടിച്ചു.”
“എന്താ?”
“‘കാതി സിൽക്സ്’ ഇംഗ്ലീഷിൽ എഴുതുമ്പോൾ, ‘കത്തി സിൽക്സ്’ എന്നാണ് വായിക്കുന്നത്!”
പുരുഷേട്ടൻ ഗദ്ഗദത്തോടെ ഒന്ന് മൂളി.
ബിസിനസ് കൊണ്ടുണ്ടായ നഷ്ടം തീർക്കാൻ ദോഹ വഴി നൈജീരിയയിലേക്ക് വീണ്ടും ജോലിക്ക് പോവാൻ വേണ്ടി കരിപ്പൂർ എയർപോർട്ടിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു നമ്മുടെ പുരുഷേട്ടനപ്പോൾ.
“ഇത് പറയാൻ ആണോ നീ ഇപ്പോ വിളിച്ചത്?”
“അല്ല, അന്ന് ഷോപ്പ് പൂട്ടിപ്പോയി ആൻജിയോ പ്ലാസ്റ്റിയും കഴിഞ്ഞ് കിടക്കുമ്പോൾ അതിനൊക്കെ കാരണം മാനേജരായ ഞാനാണെന്നും പറഞ്ഞ് മുതലാളി എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും ഒക്കെ വിളിച്ചില്ലേ?”
“ഉം.”
“ഇപ്പോ മനസ്സിലായോ എല്ലാത്തിനും കാരണക്കാര് മുതലാളിയുടെ അച്ഛനും അമ്മയും ആണെന്ന്!!”
സൗഭാഗ്യ താരോദയം!
ഇരുപത്തിനാല് ലക്ഷത്തിന് പുറമെ നൈജീരിയയിലേക്കെടുത്ത ഫ്ലൈറ്റ് ടിക്കറ്റിന്റെ എഴുപതിനായിരം രൂപ കൂടി വെള്ളത്തിലാവുമല്ലോ എന്ന് കരുതിയത് കൊണ്ടാണ് പുരുഷേട്ടൻ തിരിച്ചുവന്ന് അവന്റെ ചെള്ളയ്ക്ക് ഇടാതിരുന്നത്. ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ… പുരുഷേട്ടന്റെ ദീർഘവീക്ഷണം.
