Tagdeepudotme

പീതാംബരൻ പ്രീമിയർ ലീഗ്

ഷവര്‍മ്മ നിരോധിച്ച ദിവസം. സിന്ധി പശുവിന്‍റെ ഗ്ലാമറും, വെച്ചൂര്‍ പശുവിന്‍റെ മുഖശ്രീയുമുള്ള, പി.എം.യു.പി സ്‌കൂൾ ആണ് വേദി. പി ഫോർ പീതാംബരൻ, എം ഫോർ മെമ്മോറിയല്‍ (അങ്ങേർക്കിതൊന്നും കാണേണ്ടി വന്നില്ല)

ആറ് ബിയിലെ വിദ്യാര്‍ഥി സമൂഹത്തിനെ, പുതുതായി പണികഴിപ്പിച്ച ബയോളജി ലാബിലേക്ക് ബയോളജി ടീച്ചർ ഔട്ടിങ്ങിന് കൊണ്ടുപോയതോടെയാണ് കഥ തുടങ്ങുന്നത്. കോഴിക്കോട് ബീച്ചില്‍ ക്യാരറ്റും മാങ്ങയും ഉപ്പിലിട്ടുവെച്ചതുപോലെ, ഫോര്‍മാലിന്‍ ഭരണികളില്‍ കിടക്കുന്ന തവള പ്രാണി മൃഗാദികളെ കണ്ട് കുട്ടികള്‍ വായും പൊളിച്ചു നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് ഏറ്റവും പിന്നിൽ നിന്ന് ഓരൊച്ച പൊന്തുന്നത്,
“ടീച്ചർ… ഞങ്ങള് വല്ലതിനെയും കൊണ്ടുവന്നാൽ ഇതേപോലെ ഇട്ടു വെക്കുമോ?”
ദാ നിക്കുണു നമ്മടെ മൊതല്‍, ശ്രീകുട്ടന്‍!
അവന്‍റെ വാസനയ്ക്കൊരു പ്രോല്‍സാഹനം ആയിക്കോട്ടെ ന്ന് കരുതി ടീച്ചര്‍ പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു,
“കൊണ്ടുവന്നോളൂ… ഡൊണേറ്റഡ് ബൈ എന്ന് പേരെഴുതിതന്നെ വെക്കാം”
ചെക്കന്‍ വല്ല പാറ്റയെയോ പഴുതാരെയൊയോ കൊണ്ടുവരുമെന്നല്ലേ ടീച്ചര്‍ വിചാരിച്ചത്.

അന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷമുള്ള ക്ലാസുകളില്‍ ഇരിക്കുമ്പോഴും, അഞ്ചുമണിയുടെ ‘അമ്മേ നാരായണ’ യില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോഴും, ‘സ്കൂളില്‍ കൊണ്ടുപോവാന്‍ ഏത് ജന്തുവിനെ തല്ലികൊല്ലും’ എന്ന ചിന്തയിലായിരുന്നു ശ്രീകുട്ടന്‍. അടുത്ത ബയോളജി പരീക്ഷയ്ക്ക് ഒരു ഗ്രേയ്സ് മാര്‍ക്കായിരുന്നില്ല അവന്‍റെ ഉന്നം, ബയോളജി ടോപ്പര്‍ സുര്‍ജിത്തിനെ വെട്ടിച്ച്, മിസ് ആറ് ബി ശരണ്യയെ ഇമ്പ്രസ്സ് ചെയ്യലായിരുന്നു. വെറും റൊമാൻസ്!

കരാട്ടേമുക്ക് സ്റ്റോപ്പില്‍ ബസ്സിറങ്ങി ശ്രീകുട്ടൻ വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോഴാണ് ഒരു പാമ്പ് യശശരീരനായി റോഡിന്‍റെ ഓരത്ത് കിടക്കുന്നത് കാണുന്നത്. ഏതോ ലൈൻബസിന് തലവെച്ച ഒരു വള്ളികെട്ടൻ! ശ്രീകുട്ടന്‍ ഒരു കമ്പെടുത്ത് അതിനെ വടക്കോട്ടും വലത്തോട്ടും ഒന്ന് അനക്കിനോക്കി. ങ്ങേഹെ; പാമ്പ്, ‘ഞാൻ എപ്പഴേ മരിച്ചെടാ മോനെ…’ എന്ന് പറഞ്ഞു കണ്ണടച്ച് കിടക്കുകയാണ്.
ചെക്കന്‍റെ മനസ്സ് രണ്ടായിരത്തിപതിനെട്ട് പ്രളയത്തിലെ ഇടുക്കി ഡാം പോലെ നിറഞ്ഞു. അവനാ പാമ്പിനെ അതേ കമ്പില്‍ തൂക്കി വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. ‘ശരണ്യ മാത്രമോ, മിസ് കേരള വരെ വളയും!’

പാമ്പിന്‍റെ മുകളില്‍ ചവിട്ടി നൃത്തം ചെയ്യുന്ന ശ്രീകുട്ടന്‍റെ മുഖമുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണനെ സ്വപ്നം കണ്ടാണ് ആവന്‍ രാവിലെ എഴുന്നേല്‍ക്കുന്നത്. പതിവിലും വേഗത്തിലവന്‍ കുളിച്ച് റെഡിയായി, കുറച്ച് പൌഡര്‍ ന്യൂസ് പേപ്പറില്‍ പൊതിഞ്ഞു പോക്കറ്റിലും തിരുകി; ബയോളജി ലാബിലേക്ക് പോവുമ്പൊ ഇടണ്ടേ‍…
പാമ്പിനെ ഇട്ടുവെച്ച ബ്യൂട്ടി സില്‍ക്സിന്‍റെ കവറും കൊണ്ട് സ്കൂളിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോള്‍, ദേവസേനയേം കൊണ്ട് മഹിഷ്മതിയിലേക്ക് ചെല്ലുന്ന ബാഹുബലിയുടെ ആ ഒരു ഇത് ഉണ്ടായിരുന്നു അവന്‍റെയും മുഖത്ത്.

മലയാളം പിരീഡ് കഴിഞ്ഞ് ഇന്‍റര്‍വല്ലിന്‍റെ ബെല്ലടിച്ചതും ശ്രീകുട്ടന്‍ ബയോളജി ലാബിലേക്കോടി.
“ടീച്ചർ… ഇന്നലെ പറഞ്ഞപോലെ ഞാനൊരു സാധനം കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട്”
“എന്താ ശ്രീകുട്ടാ…?”
“ഒരു പാമ്പാ!”
സ്വന്തമായിട്ടു വീട്ടിൽ രണ്ട് സർപ്പക്കാവുള്ള ടീച്ചറ് വരെ ഞെട്ടി പുറകോട്ടു മാറി. എജ്ജാദി വാസന!!
“എന്നിട്ടെവിടെ???”
“എന്‍റെ ക്ളാസിലുണ്ട്”
“ക്ളാസിലോ!!”

കൊണ്ടുവന്നത് ഒരു പാമ്പിനെയാണെന്നറിയുമ്പോള്‍ തന്നെ പൊന്നാടയണിയിച്ച് ആശ്ലേഷിക്കും എന്ന് കരുതിയ ടീച്ചറുണ്ട് നെഞ്ചത്ത് കൈവെച്ച് ആറ് ബിയിലേക്കോടുന്നു. ‘ചിലപ്പോള്‍ ക്ലാസ്സിലെല്ലാവരുടെയും മുന്നില്‍ വെച്ച് അനുമോദിക്കാനായിരിക്കും’. ശ്രീകുട്ടന്‍ പൌഡറിട്ട് പിന്നാലെ ചെന്നു.
ക്ലാസിലെത്തിയ ടീച്ചര്‍, ശ്രീകുട്ടന്‍ കാണിച്ചുകൊടുത്ത കവര്‍ ശ്ശടേന്ന് തുറന്നു. കാലി!! ഒരു കത്ത് പോലും എഴുതിവെക്കാതെ പാമ്പ് പോയിരിക്കുന്നു!… Read the rest

ഇലക്കനമുള്ള ദൈവഭാരങ്ങൾ

കഥയാക്കാൻ കഴിയാതെപോയ ചില മനുഷ്യരെക്കുറിച്ച് എഴുതണമെന്ന് തോന്നി. ആദ്യം തെളിഞ്ഞുവന്നത് കുഞ്ഞിപ്പാലു തന്നെയാണ്, എഴുത്തുമുറിയിലെ എന്റെ മേശയ്ക്കുമുകളിൽ ചമ്രം പടഞ്ഞിരിക്കുന്നു!
“നിന്നെകൊണ്ട് അത് തോന്നിപ്പിച്ചത് ഞാനാടാ” എന്നുപറഞ്ഞുകൊണ്ട് കുഞ്ഞിപ്പാലു വായിലെ മുറുക്കാൻ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് തുപ്പി.
എന്റെ മുറിയിലേക്ക് പൂക്കാറുള്ള പുറത്തെ ആരളിമരം ചുവന്നിട്ടുണ്ടാവണം.

ഇവിടെയൊരു നിയമമുണ്ടായിരുന്നു. ‘കുഞ്ഞിപ്പാലുവിനെ കുറിച്ച് കുഞ്ഞിപ്പാലുവിനെക്കുറിച്ചറിയാത്തവരോട് പറയരുത്’. സ്വയം വാഴ്ത്തപ്പെടാതിരിക്കാൻ കുഞ്ഞിപ്പാലുതന്നെ സൃഷ്ടിച്ച ഒരു നിയമം. ഇന്ന് അതേയാൾ തന്നെ എന്നെകൊണ്ടാ നിയമം തെറ്റിക്കുകയാണ്….
കുഞ്ഞിപ്പാലു എന്നെ ഓർമ്മകളുടെ പകുതികുളത്തിലേക്ക് ഉന്തിയിട്ടു.

ആദ്യമായി കുഞ്ഞിപ്പാലുവിനെ കണ്ടത് എനിക്കിപ്പോഴും ഓർമ്മയുണ്ട്. ആ കുഞ്ഞിപ്പാലു ഒരു ആടിനെ ഇക്കിളിയിടുകയായിരുന്നു. ഞാൻ കാരണം തിരക്കിയപ്പോൾ ഉത്തരം വന്നു,
“ആടുകൾക്കും ചിരിക്കണം എന്നാഗ്രഹമുണ്ടാവില്ലേ”.
ചില ഭ്രാന്തന്മാർക്ക് മരുന്ന് കൊടുക്കരുതെന്ന് മമ്മദ് മാഷ് പറയും. ആ ഭ്രാന്തുകളാണ് അവരെയും ഈ ലോകത്തെയും മനോഹരമാക്കുന്നത്. ശരിയാണ്, എനിക്കാരും മരുന്ന് തരാറില്ലലോ.

“കുഞ്ഞിപ്പാലു എന്തിനാണ് അമ്പാട്ടുമുക്കിലെ കുന്നിലേക്കും, സുഗന്ധി മരിച്ചുകിടന്ന പകുതികുളത്തിലേക്കും പോവാതെ എന്റെ കണ്ണിലേക്ക് തന്നെ കയറിവന്നത്?”
“പണ്ട് നീ മാത്രമേ ആ ചോദ്യം ചോദിച്ചിട്ടുള്ളൂ…”.
ശരിയാണ്, നാട്ടിൽ ഞാനല്ലാതെ ആ ചോദ്യം ആരും ചോദിച്ചിട്ടില്ല,
“ആരാണ് കുഞ്ഞിപ്പാലു?”
കുഞ്ഞിപ്പാലു ഒരു കീചകനാണ്, യാഥാർഥ്യം എന്ന ഭീമൻ വലിച്ചുകീറികൊന്ന കീചകൻ. ആരാധകരായിരുന്ന ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ആ ഭീമൻ ജനിക്കും വരെ കുഞ്ഞിപ്പാലു ജീവിച്ചു.
ആടിനെ ഇക്കിളിയിട്ടും, പശുവിനെ കടലുകാണിക്കാൻ കൊണ്ടുപോയും, കോഴികൂട്ടിൽ അലാറം വെച്ചും, തിന്നും കുടിച്ചും കഥപറഞ്ഞും കറങ്ങിനടന്നു.

ആകാശത്ത് കയറിച്ചെന്നിട്ടുണ്ടെന്നാണ് കുഞ്ഞിപ്പാലു കുട്ടികളായ ഞങ്ങളോടൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നത്. എന്നിട്ടാ ആകാശത്തെ വാൻ ഗോഗിനെപോലെ വരച്ചും, എസ്.കെ പൊറ്റക്കാടിനെ പോലെ വർണ്ണിച്ചും വെച്ചുതരും.
‘കുഞ്ഞിപ്പാലു ഇവിടെക്കൊന്നും വന്നിട്ടില്ല’ എന്നിനി ആകാശം വന്ന് പറഞ്ഞാലും ഞങ്ങളാരും വിശ്വസിക്കാൻ പോണില്ല. അതായിരുന്നു ആ വാക്കുകളുടെ മായാജാലം.

“എല്ലാ കഥയിലും ഒരു കൺകെട്ടുണ്ടടാ”
കുഞ്ഞിപ്പാലു എപ്പോഴും പറയാറുള്ളത് എന്റെ മുറിയിലെ ചുമരുകളും കേട്ടു.

മായാജാലക്കാരൻ തന്നെയായിരുന്നു കുഞ്ഞിപ്പാലു. അമ്പാട്ടുമുക്കിലെ കുന്നിൻ കിണറ്റിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ഒരു സ്വാമി പറഞ്ഞുകൊടുത്ത മന്ത്രം കൊണ്ടാണത്രെ അതൊക്കെ സാധിച്ചിരുന്നത്. സ്വാമിയെ കാണാൻ ഇടയ്ക്കിടെ കുഞ്ഞിപ്പാലു ആ കിണറ്റിലേക്ക് പോവും. സ്വാമിക്ക് കൊടുക്കാനുള്ള നാല് ചാമ്പക്കയും മൂന്ന് പുളിങ്കുരുവും കൊണ്ട് കിണറ്റിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ കുഞ്ഞിപ്പാലു ഞങ്ങളെയും ക്ഷണിക്കും. പക്ഷെ ഭയം കാരണം ആരും കൂടെയിറങ്ങിയിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ടാ സ്വാമി കുഞ്ഞിപ്പാലുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ മാത്രം ജീവിച്ചു.

വളരെ വിരളമായി മാത്രം മുറുക്കുന്ന ഒരു ശീലമായുണ്ടായിരുന്നു കുഞ്ഞിപ്പാലുവിന്. ‘വാക്കുകളിൽ എന്തെങ്കിലും ഒളിപ്പിക്കാനുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ മുറുക്കാൻ ചവയ്ക്കും, വരികളിലാണെങ്കിൽ കഥ കലർത്തും’ എന്ന് കുഞ്ഞിപ്പാലു നീലകാട്ടിലെ കരിങ്കൽക്വാറിയിലെ രണ്ടാം കല്ലിൽ എഴുതിവെച്ചിട്ടുണ്ട്. ആ ക്വാറിയിലെ കല്ലുകളിൽ നിറയെ കുഞ്ഞിപ്പാലു കോറിയിട്ട രൂപങ്ങളാണ്. ചില അക്ഷരങ്ങൾ, പല പൂജ്യങ്ങൾ, കുഞ്ഞിപ്പാലുവിന്റെ സൂക്തങ്ങൾ!

എന്റെ കട്ടിലിനു എതിരെയുള്ള ചുമരിൽ കുഞ്ഞിപ്പാലു രണ്ടു കണ്ണുകൾ വരച്ചു. കൃഷ്ണമണിയുടെ സ്ഥാനത്ത് വെച്ചത് രണ്ടു മീൻ ചെളുക്കകളാണ്.
“ഞാനിപ്പോൾ മീനാണ് വളർത്തുന്നത്”, കുഞ്ഞിപ്പാലു ആ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞു. ആർക്കോ കാഴ്ച കിട്ടിയതായെനിക്ക് തോന്നി.

പാല പൂക്കുമ്പോൾ കുഞ്ഞിപ്പാലുവിന്റെ സ്വഭാവം മാറുമായിരുന്നു. പിന്നെ കഥകളില്ല, കച്ചവടം മാത്രം.… Read the rest

എട്ടാം വാർഡിന്‍റെ ദിൽകുഷ്

ആനപ്പാപ്പൻ കുട്ടാപ്പുവിന്‍റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു ചിഹ്നം വിളികേട്ടാണ് അന്ന് എട്ടാം വാർഡ് ചെവി തുറക്കുന്നത്, പിന്നാലെ കണ്ണും. അത് ചിഹ്നം വിളിയല്ല, കുട്ടാപ്പുവിന്‍റെ മിസിസ് ലില്ലി ചേച്ചിയുടെ നെലോളിയാണെന്നു മനസ്സിലാക്കാൻ തന്നെ വാർഡ് നമ്പർ എട്ടിന് പത്തുമിനിറ്റ് വേണ്ടിവന്നു.
വാട്‌സാപ്പിലെ ഗുഡ്മോർണിങ്ങ് മെസേജുകൾ പോലും തുറന്നുനോക്കാതെ വാർഡ് നിവാസികൾ സംഭവ സ്ഥലത്തേക്ക് മണ്ടിപാഞ്ഞെത്തി. കുട്ടാപ്പുവിന്‍റെയും ലില്ലിചേച്ചിയുടെയും മൂന്ന് അബദ്ധങ്ങളിൽ ബെസ്റ്റ് അബദ്ധമായ  മൂത്തപുത്രൻ ദിൽകുഷ് അപ്രത്യക്ഷനായിരിക്കുന്നു!

ഫെല്ലോ വാർഡ് സിറ്റിസണ്സ് അന്നത്തെ പല്ലുതേപ്പും പ്രഭാതസവാരിയും ലില്ലിച്ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിലും തൊടിയിലുമാക്കി, മിഷൻ ദിൽകുഷ്! സുരേട്ടൻ സംഭവമറിഞ്ഞ് ഓടിവരുമ്പോൾ കുട്ടാപ്പുവിന്‍റെ തൊട്ടയൽവാസി കുമാരേട്ടൻ മാത്രം ഇതിലൊന്നും ഇടപെടാതെ സ്വന്തം വീടിന്‍റെ മുറ്റത്ത് നിന്ന് ചായമോന്തുന്നതാണ് കാണുന്നത്. എന്താ…? പണ്ട് ആനവാല് ചോദിച്ചപ്പോൾ കുട്ടാപ്പു ചകിരിനാര് പെയിന്റ് അടിച്ചുകൊടുത്ത് പറ്റിച്ചതിന്‍റെ വൈരാഗ്യം! സുരേട്ടനൊരു എൻട്രി വേണമല്ലോ, നേരെ തിരിഞ്ഞ് ഒറ്റ ചോദ്യാ…
“കുമാരേട്ടാ….ഇളയമോള് സന്ധ്യ അവിടുണ്ടോ?”
സുര അപ്പം ചുട്ടതാണെന്ന് മനസ്സിലാവാതെ പാവം കുമാരേട്ടൻ അകത്തുപോയി മോളെ വിളിച്ച് തിരിച്ച് വന്നപ്പോഴേക്കും വാർഡുകാര് ചിരി തുടങ്ങിയിരുന്നു. സന്ധ്യ അങ്ങനെ ഇല്ലാത്ത പ്രണയകഥയിലെ ദുരന്ത നായികയായി, കാതൽ സന്ധ്യ! സുരേട്ടൻ ആഗമനോദ്ദ്യേശ്യം പൂർത്തിയാക്കി വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.

അലസൻ രാജേഷും ധൃതി നിസാറും രണ്ടാംനിലയിലും തട്ടിൻപുറത്തും ദിൽകുഷ്നെ തിരഞ്ഞ് നിരാശരായി അടുക്കളയിലെത്തി തപ്പിയപ്പോൾ കിട്ടി, രണ്ട് ചീർപ്പ് മൈസൂരിപ്പഴം! ദിൽകുഷിന് പിറകെ അതും ആ വീട്ടിൽനിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമായി. ശേഷം വിറകുപുര കൂടി തിരഞ്ഞ് വടുക്കോറത്തെത്തി, ചേക്കുട്ടി ചെത്തുന്ന തെങ്ങുകളിലൊന്നിൽ ചാരി റെസ്റ്റ് എടുത്ത് നിൽക്കുമ്പോഴായിരുന്നു അത്. ശീമകൊന്നയുടെ ആൾമറയുള്ള കിണറ്റിലേക്ക് അലസൻ രാജേഷ് അലസമായി ഒന്നു നോക്കി…. വെറുതെ. നിസാർ അത് കണ്ടതും കിണറ്റിലേക്ക് ഒരൊറ്റ ഡൈവാ…. ബ്ലും! മൂക്കുംകുത്തി വെള്ളത്തിലെത്തിയ നിസാർ ഞെരിഞ്ഞമർന്ന് വലതുമാറി തിരിച്ചുപൊങ്ങിയശേഷം രാജേഷിനോട് വിളിച്ചുപറഞ്ഞു,
“കിണറ്റിൽ ആരൂല്ല”
“ഇപ്പൊ ഇയില്ല്യേ?”
നിസാർ ചുറ്റും നോക്കി, ‘ശരിയാണല്ലോ’!
“ഇയെന്തിനാണിപ്പൊ നിസാറേ കിണറ്റിൽ പോയത്?”
“ഇയന്നല്ലേ കിണറ്റിലേക്ക് നോക്കിയത്?”
“ഞാൻ ലില്ലി ചേച്ചിക്ക് കുഴല് അടിക്കാറായോ ന്നറിയാൻ നോക്കീതല്ലേ!!”
ശരിയാണ്, രാജേഷ് ചാടാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ല!

അധികം താമസിയാതെ കിണറ്റിൻകര ബോർഡ് വെക്കാതെ ഹൗസ്ഫുള്ളായി. ഹോൾഡ്  ഓവറായ ‘ദിൽകുഷ് ഫ്രം എട്ടാംവാർഡ്’ മാറ്റി ‘നിസാറിന്‍റെ വികൃതികൾ’ റിലീസായി. മേലെ ഭൂമിയിൽ നിൽക്കുന്ന വാർഡുകാർ, സ്വന്തം ഇരട്ടപ്പേര് അന്വർഥമാക്കി കിണറ്റിൽ കിടക്കുന്ന ധൃതി നിസാറിനെ നോക്കി. ഐവാ, കല്യാണ വീഡിയോയിൽ വരൻ ഡ്രോണിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുന്ന പോലൊരു ഷോട്ട്!
ഈ ബഹളങ്ങൾ കേട്ട ലില്ലിചേച്ചി അങ്ങോട്ട്  അടുത്ത ചിഹ്നം വിളിച്ചുകൊണ്ടോടിവന്നു.
“കരയണ്ട ചേച്ചി, ദിൽകുഷ് കിണറ്റിൽ വീണിട്ടില്ല”, കിണറ്റിൽ നിന്നും വന്ന നിസാറിന്‍റെ എക്കോ. കരച്ചിൽ നിന്നു.
“ആ….ഏതായാലും ചാടിയതല്ലേ, കിണറ്റില് ഒരു തൊട്ടിയും രണ്ടു മഞ്ഞബക്കറ്റും കിടക്കുന്നുണ്ടാവും നീ അതൊന്ന് എടുത്ത് വെക്ക്.” വീണ്ടും കരച്ചിൽ.
“അയ്യോ എന്‍റെ ദിൽകുഷ് കിണറ്റിലും ഇല്ലേ…. കുട്ടാപ്പുവേട്ടൻ വരുമ്പോ ഞാൻ എന്ത് പറയുമേ..”

തലേന്ന് രാത്രി സൂര്യാ ടിവിയിൽ സിബിഐ ഡയറികുറിപ്പ് കണ്ട അപ്പുട്ടന്‍ വാര്യർ കയ്യ് പിന്നിൽ കെട്ടി ലില്ലിച്ചേച്ചിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടക്കുന്നതാണ് പിന്നെ എല്ലാവരും കാണുന്നത്.… Read the rest

നിന്നെ പിണഞ്ഞു പടര്‍ന്നുകയറിയ മുല്ലവള്ളികള്‍.
പിന്നെ മൊട്ടിട്ടു പൂത്ത നീയും.… Read the rest

ഇരുട്ടിവെളുത്ത പേരില്ലൂര്‍

തുലാമഴ പോലെ കര്‍ക്കിടകം ഒലിച്ചിറങ്ങി പോയൊരു രാത്രി കഴിഞ്ഞുണ്ടായ തിങ്കളാഴ്ച. പേരില്ലൂര്‍ അന്ന് പതിവിലേറെ ഉത്സാഹഭരിതമായി കാണപ്പെട്ടു. അഞ്ചു മണി, സൂര്യന്‍ കിടക്കപ്പായയില്‍ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ്, ലുങ്കിയും തപ്പിപിടിച്ചെടുത്ത്‌ ചുറ്റി, പേരില്ലൂരിന്റെ ആകാശത്ത് വന്ന് മടക്കികുത്തിനിന്നു. സംഭവം വെളുത്തു, നേരം. വേട്ടേക്കരന്‍കാവിന്‍റെ ആലില്‍ കെട്ടിയ സ്പീക്കറിലൂടെ, എം.ജി ശ്രീകുമാര്‍ അന്നത്തെ ഭക്തി ഗാനങ്ങളെല്ലാം പാടി തീര്‍ത്തു. ഇനി യാവുവിന്റെ ഊഴമാണ്. ഞങ്ങളുടെ പേരില്ലൂരിന്റെ ജീവശ്വാസമായ കുണ്ടില്‍ സ്റ്റോര്‍സ് തുറക്കാനായി യാവു അപ്പോള്‍ കുഞ്ഞിമ്മു മന്‍സിലില്‍ നിന്നും പഞ്ചായത്ത് റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങി.

Continue reading

ശിവന്‍കുട്ടിവിജയം

റെയില്‍വേ ഓവര്‍ ബ്രിഡ്ജ് വന്ന് ടൌണ്‍ പറിച്ചു നട്ടപ്പോള്‍ , പ്രതാപം നഷ്ടപെട്ട  കുറ്റിപ്പുറം പഴയ അങ്ങാടിയിലെ  ‘റാഡോ ലോഡ്ജി’ന്‍റെ തട്ടിന്‍പുറത്തെ  അഞ്ചാം നമ്പര്‍ മുറി. കുറ്റിപ്പുറത്ത് സ്റ്റോപ്പില്ലാത്ത  പൂണെ എക്സ്പ്രസ് അപ്രതീക്ഷിതമായി സ്റ്റേഷനില്‍ അലറികരഞ്ഞ് നിന്നപ്പോഴാണ്  ഞാന്‍ ആ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നുകയറുന്നത്. പിന്നെ  ആ മുറിയുടെ വിസ്തീര്‍ണ്ണത്തില്‍ അടയിരുന്നത്  ഞങ്ങള്‍ നാലുപേരാണ് . സൌമ്യമായി ചിരിക്കാന്‍ ജനിച്ചനാള്‍ മുതല്‍ ശ്രമിച്ച് പരാജയപെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അജയന്‍ . ഏതോ ഇറ്റാലിയന്‍ കാര്‍ ഡിസൈനര്‍ രൂപകല്‍പ്പന ചെയ്തപോലെ, കൂര്‍ത്ത അരികുകളും അഗ്രങ്ങളുമുള്ള മുഖത്തിന്‍റെ ഉടമ ലൂയിസേട്ടന്‍ . ചുണ്ടുരിയാടുന്ന വാക്കുകള്‍ക്കൊപ്പം മുഖത്തെ പേശികള്‍ ചലിപ്പിക്കാത്ത ഇരട്ടകളില്‍ ഒരുവന്‍, നജീബ്. പിന്നെയുള്ളത് ഞാനാണ് . എന്നെ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ലാതതുകൊണ്ട് വിവരിക്കുന്നില്ല.

Continue reading

ദ ഗ്ലാസ് സ്റ്റോറി 2

ആദ്യഭാഗം വായിക്കാത്തവര്‍ ദോണ്ടേ, ദിവിടെ പോയി വായിച്ചു തിരിച്ചു വരേണ്ടതാണ് ദ ഗ്ലാസ് സ്റ്റോറി

ഒരു സ്ത്രീ ശബ്ദം നിലവിളിച്ച് ഒച്ചയുണ്ടാക്കുന്നത് കേട്ടിട്ടാണ് ഫസ്റ്റ് നൈറ്റ്‌ കഴിഞ്ഞു മനു കിടക്കയില്‍ കിടന്ന് കണ്ണ് തുറക്കുന്നത് . എന്തിനോ വേണ്ടി ചതഞ്ഞരഞ്ഞ മുല്ലപ്പൂവുകളുടെ മുകളില്‍ കിടന്ന്‍, മനു ആ കരച്ചില്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു.
സുജിതയ്ക്ക് എന്നെക്കാള്‍ സ്വര്‍ണ്ണമുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു കരയുന്ന ഏട്ടന്റെ ഭാര്യയുടെ ശബ്ദമല്ല…… സുജിത വലിക്കുന്നത് കണ്ട അമ്മയുടെ ശബ്ദമല്ല ……..വലികിട്ടാഞ്ഞിട്ടു കരയുന്ന സുജിതയുടെ ശബ്ദവുമല്ല. പിന്നെ ആരുടേതാണാ ശബ്ദം….?
വീണ്ടും കരച്ചിലും ഡയലോഗ്സും വന്നു “അയ്യോ…..എന്നെ ഇട്ടിട്ട് വേറെ കെട്ടി പോവുമെന്ന് ഞാന്‍ വിചാരിച്ചില്ല…..ഇനി ഞാനെന്തു ചെയ്യുമെന്റെ ദേവ്യേ… ”
രമണി ! വേലക്കാരി രമണി !!

Continue reading

© 2020 Deepu Pradeep

Theme by Anders NorénUp ↑