Tagmalayalam blog

ഇലക്കനമുള്ള ദൈവഭാരങ്ങൾ

കഥയാക്കാൻ കഴിയാതെപോയ ചില മനുഷ്യരെക്കുറിച്ച് എഴുതണമെന്ന് തോന്നി. ആദ്യം തെളിഞ്ഞുവന്നത് കുഞ്ഞിപ്പാലു തന്നെയാണ്, എഴുത്തുമുറിയിലെ എന്റെ മേശയ്ക്കുമുകളിൽ ചമ്രം പടഞ്ഞിരിക്കുന്നു!
“നിന്നെകൊണ്ട് അത് തോന്നിപ്പിച്ചത് ഞാനാടാ” എന്നുപറഞ്ഞുകൊണ്ട് കുഞ്ഞിപ്പാലു വായിലെ മുറുക്കാൻ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് തുപ്പി.
എന്റെ മുറിയിലേക്ക് പൂക്കാറുള്ള പുറത്തെ ആരളിമരം ചുവന്നിട്ടുണ്ടാവണം.

ഇവിടെയൊരു നിയമമുണ്ടായിരുന്നു. ‘കുഞ്ഞിപ്പാലുവിനെ കുറിച്ച് കുഞ്ഞിപ്പാലുവിനെക്കുറിച്ചറിയാത്തവരോട് പറയരുത്’. സ്വയം വാഴ്ത്തപ്പെടാതിരിക്കാൻ കുഞ്ഞിപ്പാലുതന്നെ സൃഷ്ടിച്ച ഒരു നിയമം. ഇന്ന് അതേയാൾ തന്നെ എന്നെകൊണ്ടാ നിയമം തെറ്റിക്കുകയാണ്….
കുഞ്ഞിപ്പാലു എന്നെ ഓർമ്മകളുടെ പകുതികുളത്തിലേക്ക് ഉന്തിയിട്ടു.

ആദ്യമായി കുഞ്ഞിപ്പാലുവിനെ കണ്ടത് എനിക്കിപ്പോഴും ഓർമ്മയുണ്ട്. ആ കുഞ്ഞിപ്പാലു ഒരു ആടിനെ ഇക്കിളിയിടുകയായിരുന്നു. ഞാൻ കാരണം തിരക്കിയപ്പോൾ ഉത്തരം വന്നു,
“ആടുകൾക്കും ചിരിക്കണം എന്നാഗ്രഹമുണ്ടാവില്ലേ”.
ചില ഭ്രാന്തന്മാർക്ക് മരുന്ന് കൊടുക്കരുതെന്ന് മമ്മദ് മാഷ് പറയും. ആ ഭ്രാന്തുകളാണ് അവരെയും ഈ ലോകത്തെയും മനോഹരമാക്കുന്നത്. ശരിയാണ്, എനിക്കാരും മരുന്ന് തരാറില്ലലോ.

“കുഞ്ഞിപ്പാലു എന്തിനാണ് അമ്പാട്ടുമുക്കിലെ കുന്നിലേക്കും, സുഗന്ധി മരിച്ചുകിടന്ന പകുതികുളത്തിലേക്കും പോവാതെ എന്റെ കണ്ണിലേക്ക് തന്നെ കയറിവന്നത്?”
“പണ്ട് നീ മാത്രമേ ആ ചോദ്യം ചോദിച്ചിട്ടുള്ളൂ…”.
ശരിയാണ്, നാട്ടിൽ ഞാനല്ലാതെ ആ ചോദ്യം ആരും ചോദിച്ചിട്ടില്ല,
“ആരാണ് കുഞ്ഞിപ്പാലു?”
കുഞ്ഞിപ്പാലു ഒരു കീചകനാണ്, യാഥാർഥ്യം എന്ന ഭീമൻ വലിച്ചുകീറികൊന്ന കീചകൻ. ആരാധകരായിരുന്ന ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ആ ഭീമൻ ജനിക്കും വരെ കുഞ്ഞിപ്പാലു ജീവിച്ചു.
ആടിനെ ഇക്കിളിയിട്ടും, പശുവിനെ കടലുകാണിക്കാൻ കൊണ്ടുപോയും, കോഴികൂട്ടിൽ അലാറം വെച്ചും, തിന്നും കുടിച്ചും കഥപറഞ്ഞും കറങ്ങിനടന്നു.

ആകാശത്ത് കയറിച്ചെന്നിട്ടുണ്ടെന്നാണ് കുഞ്ഞിപ്പാലു കുട്ടികളായ ഞങ്ങളോടൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നത്. എന്നിട്ടാ ആകാശത്തെ വാൻ ഗോഗിനെപോലെ വരച്ചും, എസ്.കെ പൊറ്റക്കാടിനെ പോലെ വർണ്ണിച്ചും വെച്ചുതരും.
‘കുഞ്ഞിപ്പാലു ഇവിടെക്കൊന്നും വന്നിട്ടില്ല’ എന്നിനി ആകാശം വന്ന് പറഞ്ഞാലും ഞങ്ങളാരും വിശ്വസിക്കാൻ പോണില്ല. അതായിരുന്നു ആ വാക്കുകളുടെ മായാജാലം.

“എല്ലാ കഥയിലും ഒരു കൺകെട്ടുണ്ടടാ”
കുഞ്ഞിപ്പാലു എപ്പോഴും പറയാറുള്ളത് എന്റെ മുറിയിലെ ചുമരുകളും കേട്ടു.

മായാജാലക്കാരൻ തന്നെയായിരുന്നു കുഞ്ഞിപ്പാലു. അമ്പാട്ടുമുക്കിലെ കുന്നിൻ കിണറ്റിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ഒരു സ്വാമി പറഞ്ഞുകൊടുത്ത മന്ത്രം കൊണ്ടാണത്രെ അതൊക്കെ സാധിച്ചിരുന്നത്. സ്വാമിയെ കാണാൻ ഇടയ്ക്കിടെ കുഞ്ഞിപ്പാലു ആ കിണറ്റിലേക്ക് പോവും. സ്വാമിക്ക് കൊടുക്കാനുള്ള നാല് ചാമ്പക്കയും മൂന്ന് പുളിങ്കുരുവും കൊണ്ട് കിണറ്റിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ കുഞ്ഞിപ്പാലു ഞങ്ങളെയും ക്ഷണിക്കും. പക്ഷെ ഭയം കാരണം ആരും കൂടെയിറങ്ങിയിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ടാ സ്വാമി കുഞ്ഞിപ്പാലുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ മാത്രം ജീവിച്ചു.

വളരെ വിരളമായി മാത്രം മുറുക്കുന്ന ഒരു ശീലമായുണ്ടായിരുന്നു കുഞ്ഞിപ്പാലുവിന്. ‘വാക്കുകളിൽ എന്തെങ്കിലും ഒളിപ്പിക്കാനുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ മുറുക്കാൻ ചവയ്ക്കും, വരികളിലാണെങ്കിൽ കഥ കലർത്തും’ എന്ന് കുഞ്ഞിപ്പാലു നീലകാട്ടിലെ കരിങ്കൽക്വാറിയിലെ രണ്ടാം കല്ലിൽ എഴുതിവെച്ചിട്ടുണ്ട്. ആ ക്വാറിയിലെ കല്ലുകളിൽ നിറയെ കുഞ്ഞിപ്പാലു കോറിയിട്ട രൂപങ്ങളാണ്. ചില അക്ഷരങ്ങൾ, പല പൂജ്യങ്ങൾ, കുഞ്ഞിപ്പാലുവിന്റെ സൂക്തങ്ങൾ!

എന്റെ കട്ടിലിനു എതിരെയുള്ള ചുമരിൽ കുഞ്ഞിപ്പാലു രണ്ടു കണ്ണുകൾ വരച്ചു. കൃഷ്ണമണിയുടെ സ്ഥാനത്ത് വെച്ചത് രണ്ടു മീൻ ചെളുക്കകളാണ്.
“ഞാനിപ്പോൾ മീനാണ് വളർത്തുന്നത്”, കുഞ്ഞിപ്പാലു ആ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞു. ആർക്കോ കാഴ്ച കിട്ടിയതായെനിക്ക് തോന്നി.

പാല പൂക്കുമ്പോൾ കുഞ്ഞിപ്പാലുവിന്റെ സ്വഭാവം മാറുമായിരുന്നു. പിന്നെ കഥകളില്ല, കച്ചവടം മാത്രം. വിത്തുകളായിരുന്നു കുഞ്ഞിപ്പാലു വിറ്റിരുന്നത്. വീട്ടിൽ ചെന്നാർക്കും ഇഷ്ടപെട്ട വിത്തുകൾ എടുത്ത് ഇഷ്ടമുള്ള കാശ് വെച്ചിട്ട് പോവാം. കുഞ്ഞിപ്പാലുവിന്റെ വീടിന് വാതിലുകളില്ലാതായിരുന്നു. കൈതകാടുകൾ നിറഞ്ഞ പറമ്പിന് നടുവിലെ ആ വീട്ടിലുള്ളതെല്ലാം സമയം തെറ്റിയോടുന്ന ക്ളോക്കുകളായിരുന്നു. അവിടെനിന്ന് തിരിച്ചിറങ്ങുമ്പോൾ മാത്രമാണ് സമയം തിരിച്ചുകിട്ടുന്നത്.
കുഞ്ഞിപ്പാലു അപ്പോളൊക്കെയും പകുതികുളത്തിൽ എന്തോ തിരയുകയായിരിക്കും. തിരഞ്ഞുകിട്ടുന്നത് വീണ്ടും വൈകുന്നേരം കുളത്തിലേക്കെറിയും. ഓർമ്മകളായിരുന്നത്രെ!

വീണ്ടും മേശപ്പുറത്ത് നിന്നെഴുന്നേറ്റ കുഞ്ഞിപ്പാലു എന്റെ തലയിണയ്ക്കിടയിൽ കുറച്ച് ചാമ്പയ്ക്ക കുരുക്കൾ തിരുകുന്നത് കണ്ടു. എന്തിനാണെന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചു,
“തലയ്ക്കകത്ത് ചാമ്പ മരങ്ങൾ മുളച്ചാൽ നൊസ്സ് കുറയും”
കുഞ്ഞിപ്പാലു പറഞ്ഞതെനിക്ക് മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും, ഇളയതിന്റെ പറമ്പിലെ പാല പൂത്തു. ഇനിയുറങ്ങുമ്പോൾ ചിലപ്പോൾ ഞാൻ കാശി സ്വപ്നം കാണും. അതുമല്ലെങ്കിൽ സുഗന്ധിയെ.

ഒരു അമാവാസി ദിവസം അമ്പാട്ടുമുക്കിലെ കുന്നിൻകിണറ്റിലിറങ്ങിയ കുഞ്ഞിപ്പാലുവിനെ കാണാതായി! ഞങ്ങൾ കുട്ടികൾ കിണറിനു ചുറ്റും ആമകളെ കൊണ്ടുവന്ന് കുഞ്ഞിപ്പാലുവിനെ വിളിച്ചു. കുഞ്ഞിപ്പാലു കരളിനുള്ളിൽ ആമയെ വളർത്തിയിരുന്നു. പണ്ട് സുഗന്ധി ഒരു ആമയെ കുഞ്ഞിപ്പാലുവിന് സമ്മാനിച്ചിരുന്നത്രേ. ആ ആമ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുംവരെ കുഞ്ഞിപ്പാലു അതിനെ വീട്ടിൽ വളർത്തി, മരണശേഷം കരളിലും.
എന്റെ ഓർമ്മയിലുള്ള കുഞ്ഞിപ്പാലു ആമകളെ എവിടെ കണ്ടാലും തീറ്റകൊടുക്കും, തീറ്റ എന്തായിരുന്നെന്ന് ഓർമ്മയില്ല. ആമ ചൂരേറ്റിട്ടും കുഞ്ഞിപ്പാലു അന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നില്ല. കഥകളില്ലാതാവാൻ പോവുന്നതിന്റെ ശ്യൂനത ഞങ്ങൾക്കനുഭവപെട്ടു. പക്ഷെ മരണം എന്ന വാക്കിനെ കുഞ്ഞിപ്പാലുവിനോട് ചേർത്തുകെട്ടാൻ ഞങ്ങൾക്കാവുമായിരുന്നില്ല. കുഞ്ഞിപ്പാലു അടുത്ത അവതാരമെടുക്കാൻ പോയി, അങ്ങനെ വിശ്വസിച്ചു.

ആളില്ലാത്ത കുഞ്ഞിപ്പാലുവിന്റെ വീട്ടിൽ ഓട് പൊളിച്ച് കക്കാൻ കയറിയ കള്ളൻ പരശുരാമനാണ് ആ പൊതിയും കൊണ്ടു വരുന്നത്. തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ കുറെ കാശും ഒരു കുറിപ്പും,
“ഒരാഴ്ച എന്നെ കാത്തിരിക്കണം. എന്നിട്ടും ഞാൻ തിരിച്ചുവന്നില്ലെങ്കിൽ ഇതെടുത്ത് കവലയിൽ ഒരു ഷെഡ് പണിയണം, കുഞ്ഞിപ്പാലു സ്മാരക കാത്തിരുപ്പ് കേന്ദ്രം”
ഞങ്ങൾ രണ്ടാഴ്ച കാത്തു. നാലാം ആഴ്ച ഷെഡിന്റെ പണി കഴിഞ്ഞു. ഉദ്ഘാടനത്തിന് കുഞ്ഞിപ്പാലു തന്നെയായിരുന്നു മുഖ്യാഥിതി!

സ്വാമി സമാധിയായത്രേ. സ്വാമിയുടെ ആഗ്രഹപ്രകാരം ശേഷിപ്പായ ചാമ്പയ്ക്കകുരുക്കൾ കാശിയിൽ ഒഴുക്കാൻ പോയതായിരുന്നു എന്നാണ് കുഞ്ഞിപ്പാലു തിരോധാനത്തിന്റെ പിന്നിലെ കാരണമായി പറഞ്ഞത്. കിണറ്റിൽ നിന്നും തമിഴ്‌നാട്ടിലെ പർവ്വതാമല വരെ നീളുന്ന ഒരു തുരങ്കം, അവിടുന്ന് ബസും ട്രെയിനും പിടിച്ച് കാശി. തിരിച്ച് മുസരീസിൽ വന്ന് കപ്പലിറങ്ങി തിരുനെല്ലി വരെ നടന്നു.
പക്ഷെ മടങ്ങിവന്ന കുഞ്ഞിപ്പാലുവിന്റെ കീശയിൽ ആ ചാമ്പക്കകുരുക്കൾ ഇപ്പോഴും ഉള്ളതായി ഞങ്ങൾ കണ്ടുപിടിച്ചു. കുഞ്ഞിപ്പാലു സ്വാമിയെ പറ്റിച്ചല്ലോ!

കുഞ്ഞിപ്പാലു കാട്ടിലിന്‌ എതിരെയുള്ള ചുമരിൽ നോക്കി എന്തൊക്കെയോ പുലമ്പി. പിന്നീടെന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു,
“നിന്റെ ഈ ചുമരിൽ ഒരു പ്രേതം കിടന്നുറങ്ങാറുള്ളത് നിനക്ക് അറിയോ?
“ഇല്ല.”
“എന്നാ അറിയണ്ട. നീയ് പേടിക്കും”

പുനർജന്മത്തിലെ കുഞ്ഞിപ്പാലു ചാമ്പയ്ക്കകുരുക്കളും പുളിങ്കുരുവും തിന്നുമായിരുന്നു! പറ്റിച്ചത് സ്വാമിയാണ്!! കാശിയിൽ നിന്ന് കുഞ്ഞിപ്പാലു പാതി ദൂരം വെള്ളത്തിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചതിന്റെ കാരണവും മനസ്സിലായി.
അതിൽപിന്നെ കുഞ്ഞിപ്പാലു സുഗന്ധിയുള്ള പകുതികുളത്തിലേക്ക് പോവാതെയായി. ചോദിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞത് സുഗന്ധിയെ കാശിയിലെ മണികർണ്ണികയിൽ വെച്ച് കണ്ടു എന്നാണ്. ശരിയാണ്, മണികർണ്ണികയിലുള്ള സുഗന്ധിയെ കാണാൻ പകുതികുളത്തിന്റെ ഉയരം തികയില്ല.

അക്കൊല്ലം മകര മാസത്തിൽ കുഞ്ഞിപ്പാലു ഇളയതിന്റെ പാലമരത്തെ മെർക്കുറി തിരുകിവെച്ച് കരിയിച്ചു. പൂക്കാൻ വേറെ പാലയില്ലാത്ത ആ നാട്ടിൽ, കുഞ്ഞിപ്പാലു സ്വഭാവം മാറാതെ ജീവിക്കുന്നത് കാണാൻ ഞങ്ങളിരുന്നു. പക്ഷെ പാല ആ ഓർമ്മ കളയാതെ സൂക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
കുഞ്ഞിപ്പാലുവിന്റെ മരണകാരണമായി ഞങ്ങൾ കരുതുന്നത് ആ പാലമരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ നിന്ന് കുഞ്ഞിപ്പാലു പിന്നീട് ചവിട്ടിയ ചാണകമാണെന്നാണ്. ആദ്യം ആ കാല് ചുവന്നു, പിന്നെ കുഞ്ഞിപ്പാലുവിന്റെ കണ്ണിലേക്ക് അത് പടർന്നു. അതിൽപിന്നെ ദേഹമൊട്ടാകെ ചുവക്കാൻ തുടങ്ങി ഉടലിലെ ഓരോ നിറവും ചുവപ്പായി. ഇനിയും ചുവന്നാൽ കുഞ്ഞിപ്പാലു ഒരു ചുവന്ന ഗോളമായി മാറും എന്ന സ്ഥിതിയായി. കുഞ്ഞിപ്പാലു സൂര്യനാവാൻ പോവുകയാണെന്ന് തോന്നി. ആയില്ല, അതിനുമുമ്പ് കുഞ്ഞിപ്പാലു അമ്പാട്ടുമുക്കിലെ കുന്നിലേക്കോടി. പിന്നെ ഞങ്ങളെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി, ആരെയും ക്ഷണിക്കാതെ കിണറ്റിലേക്ക് ചാടി. കുഞ്ഞിപ്പാലു ഇല്ല!
ആ കിണറും, കുന്നും ചുവന്നു. ആ ചുവന്നകുന്ന് പിന്നെ അസ്ഥിക്ക് വേണ്ടി ഞങ്ങൾ മാന്തിയും നോക്കി. കിട്ടിയത് ഒരു ചില്ലുകുപ്പിയിൽ അടച്ചുവെച്ച ജീവനുള്ള വണ്ടിനെയും ഒരു കുറിപ്പുമാണ്.
“ഞാൻ മരിച്ചെന്ന് നിങ്ങളാണ് തീരുമാനിച്ചത്, ഞാൻ പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടില്ല”
വണ്ട് സ്വതന്ത്രനായി.

ഇന്നാലോചിക്കുമ്പോൾ തോന്നും കുഞ്ഞിപ്പാലു ഒരു ദൈവമായിരുന്നെന്ന്.
“അതേടാ, ഒന്ന് മനസ്സുവെച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എനിക്ക് സ്വന്തം പേരിലുള്ള ആശുപത്രികളിലൂടെയും കോളേജുകളിലൂടെയുമൊക്കെ ഇപ്പോഴും ജീവിക്കാമായിരുന്നു.”
കുഞ്ഞിപ്പാലു പുകയായി മാറി മാഞ്ഞുപോയി.
അതെ, കുഞ്ഞിപ്പാലു ദൈവമായിരുന്നു. വിശ്വാസികളില്ലാത്ത ദൈവം!

തലയാറിയപ്പോൾ ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു. കണ്ണടച്ചു. ചുമരിലുണ്ടായിരുന്ന ആ പ്രേതത്തിനെയായിരിക്കും ഞാനപ്പോൾ കേട്ടത്,
“ചില കഥപറച്ചിലുകാർ കഥയവസാനിപ്പിചാലും ആ കെട്ട് ഊരാതെ വെക്കും.”

നിന്നെ പിണഞ്ഞു പടര്‍ന്നുകയറിയ മുല്ലവള്ളികള്‍.
പിന്നെ മൊട്ടിട്ടു പൂത്ത നീയും.

സബാഷ് സുഭാഷ്

വളരെ പണ്ട് ഒരൂസം, ദൈവം ഭാര്യയുടെ അടുത്തൂന്ന് ചീത്ത കേട്ട കലിപ്പ് ആരോടെങ്കിലും ഒന്ന്‍ തീര്‍ക്കണം എന്ന വിചാരത്തോടെ ഭൂമിയിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോഴുണ്ട്  അതാ, എടപ്പാളിനപ്പുറം, കുറ്റിപ്പുറത്തിനിപ്പുറം, കാലടി എന്ന ഞങ്ങടെ നാട് ഒരു പ്രശ്നവും ഇല്ലാതെ ഇങ്ങനെ ജീവിച്ചു പോവുന്നു. ‘ആഹാ… ന്നാ ശരിയാക്കിതരാടാ ‘ ന്ന്‍ ദൈവം മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞ  സെയിം മൊമെന്റിലാണ്, സുഭാഷിന്റെ അച്ഛന്‍ കുട്ടികളുണ്ടാവാന്‍ അമ്പലത്തില്‍ ഉരുളികമിഴ്ത്തുന്നത് കണ്ടത്. അടി സക്കേ!! … സുഭാഷ് ഭൂജാതനായി. ഇതാണ് ചരിത്രം.

ഉരുളി കമിഴ്ത്തിയപ്പൊ ഉണ്ട കുടുങ്ങി കിട്ടിയ സുഭാഷ്, അല്‍പ്പരില്‍ അല്‍പ്പനായി വളര്‍ന്നു വലുതായി . രണ്ടായിരത്തിരണ്ടിന്‍റെ ആദ്യപാദം, ഡിജിറ്റല്‍ ഡയറി എന്ന  അന്നത്തെ ഫ്ലാഗ്ഷിപ്പ് ഡിവൈസ് സ്വന്തമായി ഉള്ളവര്‍ കത്തിനില്‍ക്കുന്ന ടൈം.  ഇന്നത്തെ പതിനായിരം ഫേസ്ബുക്ക് ലൈക്കുകളുടെ മൂല്യമുണ്ടായിരുന്നു നാട്ടിലെ അന്നത്തെ ഡിജിറ്റല്‍ ഡയറി ഉടമകളായ സാലിക്കും  കുഞ്ഞുട്ടിക്കും. പക്ഷെ ലളിതന്മാരായ അവര്‍ അവരുടെ ഡിജിറ്റല്‍ ഡയറികള്‍ നാടിന്‍റെ പൊതു സ്വത്താക്കി പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നു. അതിന്‍റെ  ഉള്ളില്‍ ഒരു തേങ്ങയും ഇല്ലെങ്കിലും, അതില്‍ മാറി മാറി തിരുപ്പിടിക്കല്‍ ആയിരുന്നു ക്ലബ്ബിലെ മെയിന്‍ നേരംപോക്ക്.

Continue reading

ശിവന്‍കുട്ടിവിജയം

റെയില്‍വേ ഓവര്‍ ബ്രിഡ്ജ് വന്ന് ടൌണ്‍ പറിച്ചു നട്ടപ്പോള്‍ , പ്രതാപം നഷ്ടപെട്ട  കുറ്റിപ്പുറം പഴയ അങ്ങാടിയിലെ  ‘റാഡോ ലോഡ്ജി’ന്‍റെ തട്ടിന്‍പുറത്തെ  അഞ്ചാം നമ്പര്‍ മുറി. കുറ്റിപ്പുറത്ത് സ്റ്റോപ്പില്ലാത്ത  പൂണെ എക്സ്പ്രസ് അപ്രതീക്ഷിതമായി സ്റ്റേഷനില്‍ അലറികരഞ്ഞ് നിന്നപ്പോഴാണ്  ഞാന്‍ ആ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നുകയറുന്നത്. പിന്നെ  ആ മുറിയുടെ വിസ്തീര്‍ണ്ണത്തില്‍ അടയിരുന്നത്  ഞങ്ങള്‍ നാലുപേരാണ് . സൌമ്യമായി ചിരിക്കാന്‍ ജനിച്ചനാള്‍ മുതല്‍ ശ്രമിച്ച് പരാജയപെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അജയന്‍ . ഏതോ ഇറ്റാലിയന്‍ കാര്‍ ഡിസൈനര്‍ രൂപകല്‍പ്പന ചെയ്തപോലെ, കൂര്‍ത്ത അരികുകളും അഗ്രങ്ങളുമുള്ള മുഖത്തിന്‍റെ ഉടമ ലൂയിസേട്ടന്‍ . ചുണ്ടുരിയാടുന്ന വാക്കുകള്‍ക്കൊപ്പം മുഖത്തെ പേശികള്‍ ചലിപ്പിക്കാത്ത ഇരട്ടകളില്‍ ഒരുവന്‍, നജീബ്. പിന്നെയുള്ളത് ഞാനാണ് . എന്നെ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ലാതതുകൊണ്ട് വിവരിക്കുന്നില്ല.

Continue reading

ദ ഗ്ലാസ് സ്റ്റോറി 2

ആദ്യഭാഗം വായിക്കാത്തവര്‍ ദോണ്ടേ, ദിവിടെ പോയി വായിച്ചു തിരിച്ചു വരേണ്ടതാണ് ദ ഗ്ലാസ് സ്റ്റോറി

ഒരു സ്ത്രീ ശബ്ദം നിലവിളിച്ച് ഒച്ചയുണ്ടാക്കുന്നത് കേട്ടിട്ടാണ് ഫസ്റ്റ് നൈറ്റ്‌ കഴിഞ്ഞു മനു കിടക്കയില്‍ കിടന്ന് കണ്ണ് തുറക്കുന്നത് . എന്തിനോ വേണ്ടി ചതഞ്ഞരഞ്ഞ മുല്ലപ്പൂവുകളുടെ മുകളില്‍ കിടന്ന്‍, മനു ആ കരച്ചില്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു.
സുജിതയ്ക്ക് എന്നെക്കാള്‍ സ്വര്‍ണ്ണമുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു കരയുന്ന ഏട്ടന്റെ ഭാര്യയുടെ ശബ്ദമല്ല…… സുജിത വലിക്കുന്നത് കണ്ട അമ്മയുടെ ശബ്ദമല്ല ……..വലികിട്ടാഞ്ഞിട്ടു കരയുന്ന സുജിതയുടെ ശബ്ദവുമല്ല. പിന്നെ ആരുടേതാണാ ശബ്ദം….?
വീണ്ടും കരച്ചിലും ഡയലോഗ്സും വന്നു “അയ്യോ…..എന്നെ ഇട്ടിട്ട് വേറെ കെട്ടി പോവുമെന്ന് ഞാന്‍ വിചാരിച്ചില്ല…..ഇനി ഞാനെന്തു ചെയ്യുമെന്റെ ദേവ്യേ… ”
രമണി ! വേലക്കാരി രമണി !!

Continue reading

കിടുക്കി സുന്ദരി

കഥ തുടങ്ങുന്നത് ഒരു ഫോണ്‍ കോളിലാണ്, ശ്രീകു എന്നു വിളിക്കപെടുന്ന ശ്രീകുമാര്‍ സുരേന്ദ്രന്‍ ബാഗ്ലൂരില്‍ നിന്ന്‍ നാട്ടിലെ ചങ്ങായി അര്‍ജുനെ വിളിക്കുന്ന ഫോണ്‍ കോളില്‍.
“സമ്മെയ്ച്ചളിയാ…….’ഒളിച്ചോടി രെജിസ്റെര്‍ മാര്യേജ് ചെയ്യാണ്’ന്ന്‍ ഫേസ്ബുക്കില് സ്റ്റാറ്റസ് അപ്ടേറ്റ്‌ ഇട്ട് ഒളിച്ചോടാന്‍ നിന്ന ഇയൊക്കെയാണ് യഥാര്‍ത്ഥ ഫേസ്ബുക്ക്‌ അഡിക്റ്റ്……ഇന്നിട്ടിപ്പോ എന്തായി ? അന്റെ പെണ്ണിനെ ഓള്‍ടെ വീട്ടാര് അന്റെ കൂടെയോടാന്‍ വിട്ടില്ലല്ലോ ?”
“ശ്രീകൂ…….ശവത്തില്‍ കുത്തല്ലടാ. ന്റെ അവസ്ഥ നിനക്കറിയാഞ്ഞിട്ടാ…….നീ നാട്ടിക്ക് വാ ”
“ഞാനവിടെ വന്നിട്ടെന്തിനാ ? ഇങ്ങള് രണ്ടാളും ഇനിയീ ജന്മത്തിലൊന്നാവാന്‍ പോണില്ല, എനിക്ക്യാണെങ്കെ നാളത്തേക്ക് കൊറേ പണിയൂണ്ട്, അവിടെ നിന്നെ സമാധാനിപ്പിക്കാന്‍ ടീംസ് ഒക്കെയില്ലേ ?”
“ഉം……..അറിഞ്ഞപാട് ല്ലാരും എത്തി, സമാധാനിപ്പിക്കാന്‍ . പക്ഷെ അപ്പളേക്കും ബിവരേജ് അടച്ചേര്‍ന്നു , ഇനി നാളെ രാവിലെ എടുക്കാന്നു പറഞ്ഞു.”
“അളിയാ……..രാത്രി പത്തുമണിക്ക് ഒരു ബസ്സുണ്ട്, ഏഴുമണിക്ക് കോഴിക്കോടെത്തും. ഒരു ഒമ്പതരയാവുമ്പോ ചങ്ങരംകുളം ടൌണില്‍ ബൈക്കേട്ട് വരാന്‍ മുത്തുവിനോട് പറയണം “.

Continue reading

22 Male മലപ്പുറം

ഒരൂസം. കൃത്യായിട്ട് പറഞ്ഞാ മേയ് പന്ത്രണ്ടാന്തി. വൈന്നേരം കോട്ടക്കുന്ന്‍ വായനോക്കാന്‍ പോയിട്ട്, കോലൈസ് ഈമ്പി കൊണ്ടിരിക്കുമ്പളാണ് ഷാജഹാന്‍ ആ സംഭവമറിഞ്ഞത് ‘ജോലി കിട്ടി’.
കൂടെയുള്ള ടീമ്സിനോട് ഷാജഹാന്‍ കാര്യം പറഞ്ഞു കണ്ണൊന്ന് അടച്ചുതുറന്നപ്പൊ ഒരു ഹോട്ടലിലെത്തിയിരുന്നു.

ഭീകരന്‍റെ ആ തീറ്റ കണ്ടപ്പോ ഷാജഹാന് ഒന്ന് ഉപദേശിക്കാതിരിക്കാന്‍ തോന്നീല.
“അളിയാ………ശത്രുക്കള് ട്രീറ്റ്‌ തരുമ്പപ്പോലും ഇങ്ങനെ തിന്നരുത്.”
“ഉം…………..” കനത്തിലൊന്നിരുത്തി മൂളീട്ട് ഭീകരന്‍ അടുത്ത ഷവായ് ഓഡറീതു.

ജോലികിട്ടിയ കാര്യം ഷാജഹാന്‍ നാട്ടിലാദ്യം പറഞ്ഞത്, മെയിന്‍ ചങ്ങായി കൂസനോടാണ്. അതെ കൂസന്‍ ……ലോകത്ത് ഒന്നിനെയും കൂസലില്ലാത്ത അതേ കൂസനോട്. കൂസന്‍ അതിനും തന്റെ മാസ്റ്റർപീസ്‌ ഡയലോഗടിച്ചു.
“ഈ ബാഗ്ലൂരൊക്കെ എന്നാ ഇണ്ടായെ? “.
പിന്നെ പറഞ്ഞത് അബൂട്ടിക്കാനോടാര്‍ന്നു.
“മോനെ …..ബാംഗ്ലൂരാണ്, പോയിട്ട് വലീം വെള്ളടീം ഒന്നും തൊടങ്ങാന്‍ നിക്കണ്ട ”
ഷാജഹാന്‍ മൊമെന്റില് റിപ്ലെ കൊടുത്തു,
“ഇല്ല അബൂട്ടിക്ക,ഞാന്‍ ഇനിയൊന്നും തൊടങ്ങാന്‍ പോണില്ല ”
‘അല്ലെങ്കിലും ഒരേ സംഭവം രണ്ടു പ്രാവശ്യം തൊടങ്ങാന്‍ പറ്റോ ?’ (ആത്മഗധം)

Continue reading

ജസ്റ്റ് മാരീഡ്

മനോഹരന്‍ വെഡ്സ് മല്ലിക

മുന്‍ കുറിപ്പ് : അതെ ഇന്നാണ് അത് സംഭവിക്കുന്നത്‌ . ഈ കല്യാണം മനോഹരന്റെ കുറെ തോന്നലുകളിലൂടെ , വാക്കുകളിലൂടെ നടക്കുകയാണ്. അങ്ങനെയുണ്ടായ കഥയാണിത്.

നിങ്ങള്‍ക്കറിയോ ? രാവിലെ എഴുന്നേറ്റപ്പോള്‍ തുടങ്ങിയ വിറയാണ്. എല്ലാരുടെ മുഖത്തും ആക്കിയ ഒരു ചിരിയുണ്ട്, അതോ ഇനി എനിക്ക് തോന്നണതാണോ?
രണ്ടു ദിവസമായി ടെന്‍ഷന്‍ തലയ്ക്കു അടിച്ചുകേറിയിട്ടുണ്ട്.
പ്രഭാത കൃത്യങ്ങളെല്ലാം കിറുകൃത്യമായിരുന്നു. ചായയും ഉപ്പുമാവും തിന്നാനുള്ള കുടുംബക്കാരുടേയും , അയല്‍വാസികളുടെയും ഒഴുക്ക് തുടങ്ങി. ജെനറെറ്ററും തൂക്കി സ്റ്റുഡിയോക്കാരും വന്നു . ഞാറാഴ്ച കല്യാണം വെച്ചാ ഇതാ പ്രശ്നം, ഒരു ജില്ലാ സമ്മേളനത്തിനുള്ള ആള്‍ക്കാരുണ്ടാവും. ഇവരുടെയൊക്കെ മുന്നിലിരുന്ന് കല്യാണം കഴിക്കണമല്ലോ എന്നോര്‍ക്കുമ്പോഴാ…….

Continue reading

ഉണ്ണിമൂലം

മേയ് രണ്ടാന്തി. മാതൃഭുമിയും മനോരമയുമൊന്നുമിറങ്ങാത്ത ദിവസം. ഉണ്ണിമൂലം ഇന്റര്‍വ്യൂ കഴിഞ്ഞു വീട്ടിലേക്കു കയറി. പരിചയപെടുത്താന്‍ മറന്നു, ഇതാണ് ഉണ്ണിമൂലം. പേര് ഉണ്ണി, നാള് മൂലം. അങ്ങനെ വീണ ഇരട്ടപേരാണ് ‘ഉണ്ണിമൂലം’. പേരും നാളും ചേര്‍ന്നൊരു പേര് !

ഉമ്മറത്ത്‌ നിന്ന് അച്ഛന്‍ മാമുക്കോയയുടെ ചിരിചിരിച്ച്, തിലകന്റെ ശബ്ദത്തില്‍ ചോദിച്ചു,
“ജോലി കിട്ടിയോടാ?”
“ഇല്ലച്ഛാ, ഈ ഇന്റര്‍വ്യൂവും കമ്പനിക്കടിച്ച്.”

സ്ഫടികവും, നരസിംഹവും കണ്ടിട്ടാണോ എന്നറിയില്ല, കേരളത്തിലെ ഒരുമാതിരിപെട്ട അച്ചന്മാരൊക്കെ ഒരു തിലകന്‍ ലൈനാണ്. പിതാശ്രീ എഴുതി തയ്യാറാക്കി വെച്ച സംഭാഷണം പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.
“കിട്ടില്ലെടാ കിട്ടില്ല. നിന്നോട് ഞാന്‍ എത്ര തവണ പറഞ്ഞതാ, നിനക്ക് ജോലി കിട്ടാത്തിന്റെ കാരണം എന്തോ ജാതകദോഷാണെന്ന്‍ ….. നിനക്കിപ്പോ മോശം സമയാ. ആ സോമന്‍ പണിക്കരുടെ അടുത്ത് പോയി ഒന്ന് പ്രശ്നം വെച്ച് നോക്കാന്‍ പറഞ്ഞാ കേള്‍ക്കില്ല. അതിനൊക്കെ എന്റെ മോള്,18 വയസല്ലേയുള്ളൂ എന്നാലോ, നിന്നേക്കാള്‍ അനുസരണയുണ്ട്. നീ അവളെ കണ്ടു പഠി.”

Continue reading

ദ ഗ്ലാസ് സ്റ്റോറി

ഇക്കഥയിലെ അറേഞ്ച്ട് മാര്യേജ് ഒരു ഗ്ലാസ് സ്റ്റോറിയാണ്. പെണ്ണുകാണലിലെ ചായഗ്ലാസ്സില്‍ തുടങ്ങി, ആദ്യരാത്രിയിലെ പാല്‍ഗ്ലാസ്സില്‍, ട്വിസ്റ്റോടുകൂടി സ്റ്റോപ്പാവുന്ന ഒരു ഗ്ലാസ്‌ സ്റ്റോറി .

പെണ്ണ് കാണല്‍ ….. ബെല്‍റ്റിടാതെ ലോ വൈയ്സ്റ്റ് പാന്റിട്ട് നടക്കുന്നത് പോലെയാണ്. ഓരോ സെക്കണ്ടും പിരിമുറുക്കം നിറഞ്ഞതായിരിക്കും. കന്നികാണല്‍ ആണെങ്കില്‍ അവസ്ഥ അതിലും മാരകമായിരിക്കും. മനു അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു അത്.
വിവാഹ മാര്‍ക്കറ്റില്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ കൂലിപണിക്കാര്‍ മുതല്‍ CEOമാര്‍ വരെ എഴുന്നള്ളിക്കുന്ന സ്പെസിഫിക്കേഷന്‍സ് ഉണ്ടല്ലോ, ഗ്രാമീണത, ശാലീന സൌന്ദര്യം, നാട്ടിന്‍ പുറത്തുകാരി, നിഷ്കളങ്കത …..ഇതൊക്കെതന്നെയാണ് മനുവും ആഗ്രഹിച്ചത്. കൂട്ടത്തില്‍ ഒന്ന്കൂടെ പറഞ്ഞു,
“കേരളത്തിന്‌ പുറത്തു ഹോസ്റ്റലില്‍ നിന്ന് പഠിച്ച കുട്ടിയാണെങ്കില്‍ ജാതകം പോലും എന്റെ വീട്ടില്‍ കേറ്റരുത്.”
ഇതൊക്കെ ഏതാണ്ട് ഒത്തുവന്ന്‍, കുട്ടന്‍ പണിക്കര്‍ ഒറ്റനോട്ടത്തില്‍ ‘proceed’ എന്ന് കണ്ണുംപൂട്ടി പറഞ്ഞ ഒരു ചിങ്ങത്തിലെ ചതയതിന്റെ വീട്ടിലാണ്‌ മനുവും,ഏട്ടനും,അച്ഛനും,അമ്മയും കൂടി ചായകുടിക്കാന്‍ വന്നിരിക്കുന്നത്.

Continue reading

© 2020 Deepu Pradeep

Theme by Anders NorénUp ↑